Reblogged from oppugn0-deactivated20120114-dea
Yerler.
(via etegimdedustomurcuklari)
Bir kez daha çık istedim karşıma
Son bir buse belki.
Son bir seni seviyorumun kaldı bana.
Sana deli gibi aşığım kaldı
Son bir defa.
Son bir sarılışın kaldı bana.
Son bir ilkim kaldı seninle yaşanacak.
Çok zamansız gittin be.
Çok zamansız geldin.
Son bir defa.
Elini tutabilmeyi diledim hep
Son bir defa.
Hep varsın be oğlum bir yerlerde.
Hiç gitmedin ki ben göndereyim seni.
Son bir kez koru beni kendinden son bi mesaj at bana.
Son bir vedan kaldı geride.
Veda et bana yalvarırım veda et.
Gidemiyorum ben hiçbi yere.
Hatırla nolur.
Lütfen hatırla.
Veda et lütfen bana.
Son bir vefa.
Son bir veda.
Uzun zaman sonra gelen ve tam da zamanını bekleyen kocaman bir sarılma. O bir işle meşgulken bu kez şekerini elimle atacak kadar samimi olduğumuz, zorla içilen ikinci çay. Dışı biraz uzamış, bolca büyümüş, içi hiç değişmemiş tanıdık o tatli sima. Her dakika başı kapıya çıkıp bekleyecek kadar verdiği değer ve hissettiği özlem. Günümün harika bitmesini sağlayan her şirin hareketi. Defalarca sorduğun sorunun bazı minik cevapları işte: sevmek için neden senin gibi bir adamı seçtim? Hayatında, hayatımda kim olursa olsun tatlı kalbindeki yerim hiç değişmediği için. Tanışmamıza vesile olan o güzel tesadüf bugün de yanımda olduğu ve ayaklarımı sana getirdiği için ona teşekkür etmeliyim.
Bu elimden zorla içtiğin ikinci çayı, bol komikli fotoğrafını görebilmek uğruna verdiğim öpücüğü ve içimin şu an çok buruk olduğunu unutma.
Söylemek isteyip de söyleyemeden öleceğim bir şey olsun istemiyorum, bu yüzden bil ki seni ne kadar seviyorsam sevgilinden bir o kadar nefret ediyorum. Bir daha çok uzun zaman görüşmeyeceğimizi ve konuşmayacağımızı da biliyorum. Yine de köprüde sorduğun soruya “Evet, sensin” diyebilmeyi çok isterdim. Olması gerektiği gibi bir ilişkimizin olmasını ve her buluşmamızda söylediğin “Ben çok değiştim” lafının gerçek olmasını çok isterdim.
İşte benden bu kadar. Son olarak, tesadüfler diyorum, çok güzeller.
